Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

Επίσκεψη της Μαρίας Ρουσάκη

Στις 7 του Απρίλη γνωρίσαμε από κοντά τη συγγραφέα Μαρία Ρουσάκη. Μας μίλησε για το βιβλίο της «Ο θησαυρός του Ταϋγέτου».



Η ΜΑΡΙΑ ΡΟΥΣΑΚΗ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1974 όμως κατάγεται από την Αλαγονία Καλαμάτας. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος αγγλόφωνης εφημερίδας και ως κτηματομεσίτρια. Τα πρώτα της συγγραφικά βήματα τα έκανε το 2001 με το παιδικό βιβλίο «Η Μέλπω η Μοναδική», το οποίο βραβεύτηκε το 2002 με το βραβείο Πηνελόπη Μαξίμου από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Ακολούθησαν πολλά εικονογραφημένα βιβλία αλλά και μυθιστορήματα για παιδιά από 9-12 ετών, όπως «Η Πουπουλένια Πριγκίπισσα», «Οι Λεμονιές» και το «Κολυμπώντας στα Βαθιά» Σήμερα ζει στην Αθήνα και έχει τρία παιδιά.




Ο Μιχάλης και ο Βασίλης, τα δίδυμα, έχουν μια πολύ αγαπημένη ασχολία, πέρα από το μπάσκετ και τη σκανταλιά: την εξερεύνηση. Χάρη στον παππού τους, το τρίτο μέλος της Ομάδας Φυσικής Εξερεύνησης που έχουν δημιουργήσει μαζί, τα αδέλφια λατρεύουν την περιπέτεια, τα αινίγματα και φυσικά να ανακαλύπτουν τις εκπλήξεις που τους ετοιμάζει ο παππούς τους. Κάνουν όμως την πιο συναρπαστική εξερεύνηση αυτό το καλοκαίρι στο χωριό του παππού, την Αλαγονία. Ο χάρτης που πέφτει στα χέρια τους και η πίστη τους στην ύπαρξη θησαυρού στο Σιδεροβάγενο τους οδηγούν σε μια συναρπαστική περιπέτεια στους πρόποδες του Ταϋγέτου, για να ανακαλύψουν... τίποτε άλλο πέρα από την αλήθεια. Άραγε υπάρχει στ' αλήθεια ο θρυλικός θησαυρός του Σιδεροβάγενου;


        Συνέντευξη στη Θάλεια Γεωργίου

Για ποιο λόγο γίνατε συγγραφέας και πότε γράψατε το πρώτο σας βιβλίο;
Από μικρή ηλικία μου άρεσε να διαβάζω βιβλία και να γράφω ιστορίες, όμως ποτέ δε φαντάστηκα ότι θα γίνω συγγραφέας. Όταν ήμουν μικρή, οι δάσκαλοί μου μού έλεγαν πως έγραφα ωραία και πως είχα ταλέντο σ΄αυτό. Αυτοί οι δάσκαλοι μού έδειξαν τον δρόμο για να γίνω συγγραφέας.
Το πρώτο μου βιβλίο το έγραψα στα 26 μου χρόνια και είχε τον τίτλο «Η Μέλπω η Μοναδική».

Τι σας εμπνέει για να γράψετε ένα βιβλίο;
Δε με εμπνέει πάντα κάτι συγκεκριμένο. Μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να μου έρθει μια ιδέα και ν΄αρχίσω να γράφω.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας αρέσει περισσότερο από τα άλλα;
Δεν υπάρχει κάποιο που να ξεχωρίζει για μένα. Αγαπώ όλα τα βιβλία μου.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; Έχουν επηρεάσει τα δικά σας βιβλία;
Διάβαζα και διαβάζω ξένα και ελληνικά βιβλία, όμως δεν υπάρχει κάποιος αγαπημένος μου συγγραφέας. Υπάρχουν πολλά είδη βιβλίων που έχω διαβάσει αλλά κανένα δε με έχει επηρεάσει.

Σας έχει τύχει ποτέ να σας κάνουν κακή κριτική για τα βιβλία σας; Αν ναι, τι πιστεύετε γι΄ αυτό;
Ναι! Υπήρξαν φορές που μου έκαναν κακή κριτική για κάποιο βιβλίο μου. Πιστεύω πως κάθε συγγραφέας πρέπει ν΄ακούει όλες τις απόψεις των αναγνωστών του, γιατί η κακή κριτική, που γίνεται όμως με επιχειρήματα, είναι κάτι θετικό που βοηθάει τον συγγραφέα να βελτιωθεί στα επόμενα βιβλία του.

Τι θα συμβουλεύατε ένα παιδί το οποίο θέλει να γίνει συγγραφέας;
Να έχει αγάπη στον λόγο και να μη σταματήσει ποτέ να δουλεύει πάνω σε αυτόν.

        Συνέντευξη στη Φιλίτσα Λαουμζή

Από τι εμπνέεστε για να γράψετε ένα βιβλίο;
Συνήθως εμπνέομαι από πράγματα της καθημερινής ζωής. Πολλές ιδέες μου έρχονται την ώρα που μαγειρεύω.

Το βιβλίο σας «Ο θησαυρός του Ταϋγέτου» είναι πραγματική ιστορία;
Πολλές από τις περιπέτειες των δυο παιδιών στο βιβλίο προέρχονται από τις αναμνήσεις των δικών μου παιδιών από τα καλοκαίρια που περνούσαν με τη γιαγιά και τον παππού τους στο χωριό Αλαγονία.

Γράφετε μόνο παιδικά βιβλία;
Έχω αρχίσει πια να γράφω βιβλία και για ενήλικες. Το πρώτο μου θα δημοσιευτεί σε ένα μήνα.

Σας βοήθησε κάποιος για να γίνετε συγγραφέας;
Κάποιοι δάσκαλοι και καθηγητές μου με είχαν ενθαρρύνει να αναπτύξω περισσότερο το ταλέντο που είχαν διακρίνει σε μένα. Αυτούς τους δασκάλους τους αποκαλώ «Μαγικούς ανθρώπους».

Τετάρτη 13 Απριλίου 2016

Δημιουργική γραφή-Ποιήματα

Στο βιβλίο της Γλώσσας διαβάσαμε το ποίημα Χτίστες του Τούρκου συγγραφέα Ναζίμ Χικμέτ. Πρόκειται για ένα ποίημα που υμνεί τη δουλειά, υμνεί τους χτίστες για τη δύσκολη και επίπονη εργασία τους…



Ο Ναζίμ Χικμέτ (Θεσσαλονίκη 1902 - Μόσχα 1963) ήταν Τούρκος ποιητής και δραματουργός. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον γνωστό Τούρκο συνθέτη Ζουλφού Λιβανελί, ενώ αρκετά μελοποιήθηκαν και από τους Έλληνες  συνθέτες  Μάνο Λοΐζο και  Θάνο Μικρούτσικο.

                                               Δ. Διαμαντόπουλος


Xτίστες
Tραγουδάνε οι χτίστες.
Να χτίζεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων οικοδόμων η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η σκαλωσιά δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι λάσπη κι άνεμος και χιόνι,
τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα χτίζεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι χτίστες,
κι η οικοδομή ανεβαίνει,
μ’ έφοδο τον ουρανό κυριεύει,
ψηλά και πιο ψηλά, πάντα ψηλότερα.
Στο πρώτο κιόλας πάτωμα
αράδιασαν τις γλάστρες τα λουλούδια,
και πάνω στα φτερά τους τα πουλιά
τον ήλιο φέρνουνε στο πρώτο μπαλκονάκι…

(μετάφρ. Γιάννης Pίτσος)


Τα δικά μας ποιήματα,
εμπνευσμένα από το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ


Ναυτικοί
Ταξιδεύουν οι ναυτικοί.
Να ταξιδεύεις μη θαρρείς
που ΄ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων ναυτικών η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η θάλασσα δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι κακοκαιρίες και άνεμοι και φουρτούνες,
τα χέρια που παγώνουν.
 Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα ταξιδεύεις  μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι ναυτικοί,
και το ταξίδι συνεχίζει,
μ΄ έφοδο τη θάλασσα περνάει,
μακριά και πιο μακριά, πάντα πιο μακριά.
Στο πρώτο κιόλας λιμάνι
αράδιασαν τις άγκυρες οι ναυτικοί,
και πάνω τους τρέχοντας τα μικρά τους τα παιδιά
τούς φέρνουν τη χαρά στο κουρασμένο τους κορμάκι…


 Αλεξάνδρα Καζαντζή
Γιώργος Καραγιαννάκης
Κυρανιώ Κουτσούφη
Θέμελης Πετράκης



                                              Νικηφόρος Λύτρας


Γεωργοί
 Tραγουδάνε οι γεωργοί. 
Να οργώνεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων γεωργών η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα το χωράφι δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι λάσπη κι άνεμος και χιόνι,
τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα οργώνεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι γεωργοί,
και τα φυτά μεγαλώνουν,
μ’ έφοδο τα χώματα κυριεύουν,
ψηλά και πιο ψηλά, πάντα ψηλότερα.
Στο πρώτο κιόλας μάζεμα
αράδιασαν τις καλλιέργειες με τα λαχανικά,
και στα ροζιασμένα χέρια τους
την ξεκούραση φέρνει η πρώτη ανταμοιβή.

Ευάγγελος Γιαννάκος
Γιώργος Κώστογλου
Φιλίτσα Λαουμζή
Φανή Οικονόμου


                                             Επ. Θωμόπουλος


Ψαράδες 
Tραγουδάνε οι ψαράδες.
Να ψαρεύεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων ψαράδων η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η βάρκα δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι τρικυμίες και φουρτούνες και άνεμοι,
 τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν έχει πάντα καλό καιρό.
 Nα ψαρεύεις  μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι ψαράδες ,
και η ψαριά αυγαταίνει,
μ’ έφοδο τη θάλασσα κυριεύει,
με πολλά και πιο πολλά ψάρια, πάντα περισσότερα.
Στο πρώτο κιόλας λιμανάκι
αράδιασαν τα καφάσια με τα ψάρια,
και οι νοικοκυρές με τα παιδιά τους
τη θάλασσα φέρνουνε στο σπιτικό τους… 

Γιώργος Κυριόπουλος
Απόστολος Πηλιγκός
Ολυμπία Σπαγουλίδου
Εφραιμία Τρακόσα


                                         Βασίλειος Γερμανός


Πυροσβέστες
Tραγουδάνε οι πυροσβέστες.
Να σβήνεις φωτιές μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων πυροσβεστών η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η φωτιά δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι οι φλόγες και οι μάνικες και οι σειρήνες,
τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα σβήνεις φωτιές μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι πυροσβέστες,
και η φωτιά δεν εξαπλώνεται,
μ’ έφοδο το δάσος και τα σπίτια δεν κυριεύει.
Στην πρώτη κιόλας πυρκαγιά
που έσβησαν με επιτυχία,
οι άνθρωποι τους ευχαριστούν
για τη σκληρή τους εργασία…

Θάλεια Γεωργίου
Ειρήνη Δημητριάδου
Ραφαήλ Καραντίνας
Ορέστης Ραμόλλι


Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Όραση-Οφθαλμαπάτες

Η όραση είναι εφικτή μόνο όταν υπάρχει φως.
Το φως του περιβάλλοντος προσπίπτει σε διάφορα αντικείμενα και έπειτα ένα μέρος του φτάνει στα μάτια. Εκεί, οι ακτίνες προσανατολίζονται κατάλληλα, ώστε να προβληθεί στον αμφιβληστροειδή η εικόνα του περιβάλλοντος.
Στον αμφιβληστροειδή χιτώνα υπάρχουν πάρα πολλοί κατάλληλοι υποδοχείς φωτός. Αυτοί οι υποδοχείς ενεργοποιούνται ανάλογα με το χρώμα και την ένταση του φωτός και στέλνουν ηλεκτρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Όλα αυτά τα ερεθίσματα διαμορφώνουν μια εικόνα, η οποία όμως είναι ανάποδα, γιατί ανάποδα αποτυπώνεται η εικόνα στον αμφιβληστροειδή, όπως στο φιλμ στις φωτογραφικές μηχανές. Ο εγκέφαλος αναλαμβάνει να τη γυρίσει κανονικά.

                      Οφθαλμαπάτες
 Υπάρχουν μερικά φαινόμενα οπτικής, στα οποία δεν ισχύει η ευθύγραμμη πορεία του φωτός, ή το είδωλο στον αμφιβληστροειδή είναι παραπλανητικό. Τότε η όραση ξεγελιέται και βλέπονται αντικείμενα ή φαινόμενα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν, τα οποία ονομάζονται οφθαλμαπάτες. Υπάρχουν πολλές οφθαλμαπάτες, οι οποίες αφορούν όμοια σχήματα, αδυναμίες του προοπτικού σχεδίου, υιοθέτηση των χρωμάτων του περιβάλλοντος, μοτίβα, γρήγορη εναλλαγή σχεδίων, αλλαγή μέσου διάδοσης του φωτός και άλλα.