Ο Αόρατος Πολ

    Σήμερα επισκέφτηκε το σχολείο μας η συγγραφέας Γιώτα Φώτου για να μιλήσει μαζί μας για το βιβλίο της «Ο Αόρατος Πολ».

Γνωρίζαμε από μέρες ότι θα έρθει κι έτσι κάποιοι από εμάς είχαν βρει το βιβλίο της και το είχαν ξεφυλλίσει. Με τη δασκάλα μας διαβάσαμε μερικά αποσπάσματα, τα αναλύσαμε και καταλάβαμε ότι στο βιβλίο θίγονται διάφορα θέματα όπως η μετανάστευση, ο ρατσισμός, ο φόβος, η απομόνωση, η φιλία.

Περιμέναμε να γνωρίσουμε από κοντά τη γυναίκα που έπλασε αυτή την ενδιαφέρουσα ιστορία .

Η ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ γεννήθηκε στο Δροσάτο Καρδίτσας και μεγάλωσε στη Λάρισα, όπου σπούδασε αρχικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές της στο ΑΠΘ και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Εργάστηκε ως Σχολική Σύμβουλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της ΤΑ ΒΙΟΛΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΔΡΑΣ, ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ, ΣΒΗΣΜΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, ΤΟ ΔΙΩΡΟΦΟ ΤΗΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ, καθώς και δώδεκα βιβλία της για παιδιά.

                      Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο μικρός Αλ, ένα παιδί από την Αλβανία, φεύγει από την πατρίδα του και έρχεται να ζήσει με τους γονείς του στην Ελλάδα. Τα όνειρα και οι προσδοκίες του όμως γρήγορα γκρεμίζονται όταν αντιμετωπίζει την απόρριψη και την αδιαφορία των συμμαθητών και της δασκάλας του. Μόνος και απογοητευμένος, εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια να ενταχθεί στο νέο περιβάλλον ώσπου γνωρίζει έναν νέο φίλο, τον Πολ. Ποιος είναι όμως αυτός ο μυστηριώδης φίλος; Πού μένει; Γιατί δεν του δίνει κανείς σημασία εκτός από τον Αλ; Γιατί εξαφανίζεται έτσι ξαφνικά;

    Η κ. Γιώτα Φώτου μας είπε ότι το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει με το μυθιστόρημά της είναι ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε τόσο… διαφορετικοί αλλά και τόσο… ίδιοι. Έχουμε τα δικά μας χαρακτηριστικά, τα δικά μας χαρίσματα, τα δικά μας ελαττώματα αλλά μοιάζουμε γιατί όλοι έχουμε τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια δικαιώματα.

Κι ένα από αυτά είναι το δικαίωμα για μια καλύτερη ζωή.

Μια καλύτερη ζωή ονειρεύονται και οι μετανάστες. Κανείς μετανάστης δε θέλει να φύγει από την πατρίδα του. Αναγκάζεται να φύγει αφήνοντας  πίσω του το σπίτι του, τους συγγενείς του, τους φίλους του.

  Η συγγραφέας τόνισε ότι οι πιο σημαντικές φράσεις του βιβλίου της είναι αυτές: «Δυστυχισμένος είναι αυτός που δεν έχει ούτε έναν φίλο… Οι καλοί φίλοι βοηθούν κάποιον να λύσει τα προβλήματά του και να ξεπεράσει τις λύπες… Έτσι όποιος έχει έστω έναν φίλο, δεν μπορεί να είναι δυστυχισμένος…»

   Τέλος ακούσαμε μαζί της το τραγούδι «Σ΄έναν κόσμο που δεν κάνει κάτι για μας» με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη.

Δημιουργική Γραφή-Σατιρικό ποίημα

  
 Στο Ανθολόγιο βρήκαμε ένα ωραίο σατιρικό ποίημα του Ανδρέα Λασκαράτου για το καλοκαίρι. Ο Λασκαράτος αποκαλύπτει με σατιρική διάθεση ορισμένες δυσάρεστες πλευρές του καλοκαιριού.

                


  Στο Καλοκαίρι

Καλοκαίρι σε λένε ειρωνικώς.

Κακοκαίρι ήθελ' είναι το όνομά σου.

Εσύ μας καις, μας ψένεις ανηλεώς.

Και ξεραίνεις τη Γη με τη φωτιά σου

           Μας λύεις, μας λιώνεις, μας ρουφάς, μας τρως,

Σύρε στην κάταρά μας, σύρε χάσου.

Γιατί εσύ 'σαι ο καιρός ο πλέα κακός,

Ο Χειμώνας είν' άγιος εμπροστά σου.

     Κακοκαίρι ξερό και διψασμένο,

Σύρε στο πυρ το εξώτερο όθε εβγήκες,

Γιατί βεβαίως εκείθε είσαι βγαλμένο.

    Μας γεμίζεις κουνούπια, σκορπιούς, σφήκες,

Και κάθ' άλλο ερπετό φαρμακεμένο.

Με την τόση φωτιά σου εδώ που εμπήκες.

    Ναι, ξέρω, θα μου πεις

Πως με τα 'πωρικά σου μας δροσίζεις.

     Μα φύγε, να χαθείς,

Και χάρου τα όλα κείνα που χαρίζεις.

Το διαβάσαμε, το απολαύσαμε και με τις οδηγίες της δασκάλας μας κάναμε κάποιες ασκήσεις δημιουργικής γραφής.

        Μεταφορά του ποιήματος στο α΄πρόσωπο

            

  Καλοκαίρι με λένε ειρωνικώς

Κακοκαίρι ήθελ΄είναι το όνομά μου.

Εγώ σας καίω, σας ψένω ανηλεώς

Και ξεραίνω τη Γη με τη φωτιά μου.

         Σας λύω, σας λιώνω , σας ρουφώ, σας τρώω,

Πάω στην κάταρά σας, πάω να χαθώ.

Γιατί εγώ είμαι καιρός ο πλέα κακός,

Ο Χειμώνας είναι άγιος εμπροστά μου.

Κακοκαίρι ξερό και διψασμένο,

Πάω στο πυρ το εξώτερο όθε εβγήκα,

Γιατί βεβαίως εκείθε είμαι βγαλμένο.

        Σας γεμίζω κουνούπια, σκορπιούς, σφήκες,

Και καθ΄άλλο ερπετό φαρμακεμένο.

Με την τόση φωτιά μου εδώ που εμπήκα.

         Ναι, ξέρετε θα σας πω

Πως με τα ΄πωρικά μου σας δροσίζω.

        Μα φεύγω ,να χαθώ,

Και να χαρώ όλα εκείνα που χαρίζω.             

 Ομάδα 2

 Ολυμπία Σπαγουλίδου

 Ευάγγελος  Γιαννάκος

 Εφραιμία Τρακόσα

 Γιώργος Κυριόπουλος

    Διάλογος ανάμεσα στον ποιητή και το καλοκαίρι

Καλοκαίρι:        Είμαι το καλοκαίρι!

Ποιητής:            Καλοκαίρι σε λένε ειρωνικώς.

                            Κακοκαίρι ήθελ΄ είναι το όνομά σου.

Καλοκαίρι:         Γιατί το λες αυτό;

Ποιητής:             Γιατί εσύ ξεραίνεις τη γη με τη φωτιά σου.

                            Μας λύεις, μας λιώνεις, μας ρουφάς, μας τρως.

                            Σύρε στην κάταρά μας, σύρε χάσου.

Καλοκαίρι:         Γιατί με καταριέσαι; Τι  σου έκανα;

Ποιητής:             Γιατί εσύ είσαι ο καιρός ο πλέα κακός,

                            Ο χειμώνας είναι άγιος μπροστά σου.

Καλοκαίρι:         Σταμάτα να με κρίνεις.

                           

Ποιητής:             Είσαι κακοκαίρι ξερό και διψασμένο,

                             Σύρε στο πυρ το εξώτερο όθε βγήκες,

                             Γιατί βεβαίως εκείθε είσαι βγαλμένο.

Καλοκαίρι:         Με πληγώνεις! Σταμάτα!

Ποιητής:             Μας γεμίζεις έντομα και ερπετά φαρμακεμένα.

                             Με την  τόση φωτιά σου εδώ που εμπήκες

 Καλοκαίρι:         Μα εγώ με τα πω...

 Ποιητής: Ναι, ξέρω θα μου πεις, πως με τα ΄πωρικά σου μας δροσίζεις.

                             Μα φύγε να χαθείς,

                             Και χάρου τα όλα κείνα που χαρίζεις.

Κουτσούφη Κυρανιώ

Κώστογλου Γιώργος

Οικονόμου Φανή

Πηλιγκός Απόστολος

      Το δικό μας ποίημα για τον χειμώνα

     Στον  Χειμώνα

     Καλοχείμωνο  σε λένε ειρωνικώς

Κακοχείμωνο  ήθελ’  είναι το όνομά σου.

Εσύ μας ψύχεις, μας παγώνεις ανηλεώς.

Και πετρώνεις τη Γη με την παγωνιά σου.

      Μας  σκοτώνεις,  μας κρυώνεις , μας  ρουφάς , μας  τρως,

Σύρε στην κάταρά  μας , σύρε χάσου.

Γιατί  εσύ’ σαι  ο καιρός  ο πλέα  κακός.

Το  καλοκαίρι  είναι  άγιο  μπροστά  σου.

Κακοχείμωνο  υγρό και παγωμένο ,

Σύρε στο πυρ το εξώτερο όθε εβγήκες,

Γιατί βεβαίως εκείθε είσαι βγαλμένο.

      Μας γεμίζεις βροχές και κακές  καιρικές  συνθήκες,

Και κάθ΄ άλλο αρρωστημένο.

 Με την τόση παγωνιά σου εδώ που εμπήκες.

      Ναι, ξέρω θα μου πεις,

Πως με τη βροχή σου τη Γη μας ποτίζεις.

      Μα φύγε να χαθείς,

Και χάρου τα όλα  ΄κείνα που χαρίζεις.

   Ομάδα 4

 Γεωργίου Θάλεια

 Δημητριάδου Ειρήνη

 Λαουμζή  Φιλίτσα                                                                                                 

 Ραμόλι Ορέστης

 Ανδρέας Λασκαράτος-Τυπάλδος  

(Ληξούρι 1811 - Αργοστόλι 1901)

Σπούδασε νομικά στην Ιόνιο Ακαδημία, στο Παρίσι και στην Πίζα. Αναμίχτηκε έντονα στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα του τόπου του και για την κριτική που άσκησε, διώχθηκε συστηματικά για πολλά χρόνια. Ο Λασκαράτος ήταν κοινωνικός επαναστάτης και αναμορφωτής, που με τη σάτιρά του καυτηρίασε την υποκρισία της εποχής του. Έγραψε τα έργα: Η γέννησή μου, Τα μυστήρια της Κεφαλλονιάς, Ιδού ο άνθρωπος, Στιχουργήματα κ.ά

Κλειστό ηλεκτρικό κύκλωμα

    Στο μάθημα της Φυσικής μάθαμε πώς να φτιάχνουμε ένα απλό κλειστό ηλεκτρικό κύκλωμα.

Κάνοντας διάφορους πειραματισμούς καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως για να φωτοβολεί ένας λαμπτήρας πρέπει η κάθε επαφή του να συνδέεται, με ένα καλώδιο, με έναν πόλο μιας ηλεκτρικής πηγής.

                         Η δική μας παρουσίαση

Κούκλες και κουκλοθέατρο

    Στις 20 Φλεβάρη ήρθε στην τάξη μας, καλεσμένος από τη δασκάλα μας, ο κ.Μάνθος Αρμπελιάς. Τον αγαπάμε όλοι γιατί ασχολείται με το θέατρο και τη μουσική. Έχει παρουσιάσει στο νησί μας πολλές ωραίες παραστάσεις για παιδιά. Ασχολείται και με το κουκλοθέατρο και με τον Καραγκιόζη.

    Ο κ. Μάνθος μας μίλησε για την τεχνική του κουκλοθέατρου, μας έδειξε από κοντά τις κούκλες που χρησιμοποιεί και μας αποκάλυψε μερικά μυστικά γι΄αυτό το είδος θεάτρου.

                       Οι κούκλες του κ. Μάνθου

Ενθουσιαστήκαμε με τις κούκλες και ζηλέψαμε…

Αποφασίσαμε με την κυρία μας να φτιάξουμε κι εμείς τις δικές μας. Σε λίγες μέρες  στρωθήκαμε στη δουλειά…

              Ανυπομονούμε να τις τελειώσουμε!

Γενέθλια Γιώργου

Ο συμμαθητής μας, ο Γιώργος, είχε τα γενέθλιά του πριν από κάμποσες μέρες.  Του ευχηθήκαμε μέσα από την καρδιά μας να τα εκατοστίσει, τραγουδήσαμε γι΄αυτόν το γνωστό τραγούδι… και γευτήκαμε την καταπληκτική τούρτα που μας έφερε. Τα κορίτσια της τάξης μας μάς παρουσίασαν ένα πολύ ωραίο χορευτικό που είχαν ετοιμάσει. Και του χρόνου!

                             Σου αφιερώνουμε το τραγουδάκι!

Γενέθλια Θάλειας

   Είχε και η Θάλεια τα γενέθλιά της. Η τούρτα που μας έφερε ήταν μια έκπληξη για μας. Τον στολισμό της τούρτας τον σκέφτηκε η ίδια. Φάγαμε, ήπιαμε και μετά το ρίξαμε στον χορό. Αυτή την φορά παρουσίασαν και τα αγόρια το δικό τους χορευτικό!

         Χρόνια πολλά σου εύχομαι για τα γενέθλιά σου

         και να΄βρεις όλες τις χαρές όπου ποθεί η καρδιά σου!