Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

Επίσκεψη της Μαρίας Ρουσάκη

Στις 7 του Απρίλη γνωρίσαμε από κοντά τη συγγραφέα Μαρία Ρουσάκη. Μας μίλησε για το βιβλίο της «Ο θησαυρός του Ταϋγέτου».



Η ΜΑΡΙΑ ΡΟΥΣΑΚΗ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1974 όμως κατάγεται από την Αλαγονία Καλαμάτας. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος αγγλόφωνης εφημερίδας και ως κτηματομεσίτρια. Τα πρώτα της συγγραφικά βήματα τα έκανε το 2001 με το παιδικό βιβλίο «Η Μέλπω η Μοναδική», το οποίο βραβεύτηκε το 2002 με το βραβείο Πηνελόπη Μαξίμου από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Ακολούθησαν πολλά εικονογραφημένα βιβλία αλλά και μυθιστορήματα για παιδιά από 9-12 ετών, όπως «Η Πουπουλένια Πριγκίπισσα», «Οι Λεμονιές» και το «Κολυμπώντας στα Βαθιά» Σήμερα ζει στην Αθήνα και έχει τρία παιδιά.




Ο Μιχάλης και ο Βασίλης, τα δίδυμα, έχουν μια πολύ αγαπημένη ασχολία, πέρα από το μπάσκετ και τη σκανταλιά: την εξερεύνηση. Χάρη στον παππού τους, το τρίτο μέλος της Ομάδας Φυσικής Εξερεύνησης που έχουν δημιουργήσει μαζί, τα αδέλφια λατρεύουν την περιπέτεια, τα αινίγματα και φυσικά να ανακαλύπτουν τις εκπλήξεις που τους ετοιμάζει ο παππούς τους. Κάνουν όμως την πιο συναρπαστική εξερεύνηση αυτό το καλοκαίρι στο χωριό του παππού, την Αλαγονία. Ο χάρτης που πέφτει στα χέρια τους και η πίστη τους στην ύπαρξη θησαυρού στο Σιδεροβάγενο τους οδηγούν σε μια συναρπαστική περιπέτεια στους πρόποδες του Ταϋγέτου, για να ανακαλύψουν... τίποτε άλλο πέρα από την αλήθεια. Άραγε υπάρχει στ' αλήθεια ο θρυλικός θησαυρός του Σιδεροβάγενου;


        Συνέντευξη στη Θάλεια Γεωργίου

Για ποιο λόγο γίνατε συγγραφέας και πότε γράψατε το πρώτο σας βιβλίο;
Από μικρή ηλικία μου άρεσε να διαβάζω βιβλία και να γράφω ιστορίες, όμως ποτέ δε φαντάστηκα ότι θα γίνω συγγραφέας. Όταν ήμουν μικρή, οι δάσκαλοί μου μού έλεγαν πως έγραφα ωραία και πως είχα ταλέντο σ΄αυτό. Αυτοί οι δάσκαλοι μού έδειξαν τον δρόμο για να γίνω συγγραφέας.
Το πρώτο μου βιβλίο το έγραψα στα 26 μου χρόνια και είχε τον τίτλο «Η Μέλπω η Μοναδική».

Τι σας εμπνέει για να γράψετε ένα βιβλίο;
Δε με εμπνέει πάντα κάτι συγκεκριμένο. Μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να μου έρθει μια ιδέα και ν΄αρχίσω να γράφω.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας αρέσει περισσότερο από τα άλλα;
Δεν υπάρχει κάποιο που να ξεχωρίζει για μένα. Αγαπώ όλα τα βιβλία μου.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; Έχουν επηρεάσει τα δικά σας βιβλία;
Διάβαζα και διαβάζω ξένα και ελληνικά βιβλία, όμως δεν υπάρχει κάποιος αγαπημένος μου συγγραφέας. Υπάρχουν πολλά είδη βιβλίων που έχω διαβάσει αλλά κανένα δε με έχει επηρεάσει.

Σας έχει τύχει ποτέ να σας κάνουν κακή κριτική για τα βιβλία σας; Αν ναι, τι πιστεύετε γι΄ αυτό;
Ναι! Υπήρξαν φορές που μου έκαναν κακή κριτική για κάποιο βιβλίο μου. Πιστεύω πως κάθε συγγραφέας πρέπει ν΄ακούει όλες τις απόψεις των αναγνωστών του, γιατί η κακή κριτική, που γίνεται όμως με επιχειρήματα, είναι κάτι θετικό που βοηθάει τον συγγραφέα να βελτιωθεί στα επόμενα βιβλία του.

Τι θα συμβουλεύατε ένα παιδί το οποίο θέλει να γίνει συγγραφέας;
Να έχει αγάπη στον λόγο και να μη σταματήσει ποτέ να δουλεύει πάνω σε αυτόν.

        Συνέντευξη στη Φιλίτσα Λαουμζή

Από τι εμπνέεστε για να γράψετε ένα βιβλίο;
Συνήθως εμπνέομαι από πράγματα της καθημερινής ζωής. Πολλές ιδέες μου έρχονται την ώρα που μαγειρεύω.

Το βιβλίο σας «Ο θησαυρός του Ταϋγέτου» είναι πραγματική ιστορία;
Πολλές από τις περιπέτειες των δυο παιδιών στο βιβλίο προέρχονται από τις αναμνήσεις των δικών μου παιδιών από τα καλοκαίρια που περνούσαν με τη γιαγιά και τον παππού τους στο χωριό Αλαγονία.

Γράφετε μόνο παιδικά βιβλία;
Έχω αρχίσει πια να γράφω βιβλία και για ενήλικες. Το πρώτο μου θα δημοσιευτεί σε ένα μήνα.

Σας βοήθησε κάποιος για να γίνετε συγγραφέας;
Κάποιοι δάσκαλοι και καθηγητές μου με είχαν ενθαρρύνει να αναπτύξω περισσότερο το ταλέντο που είχαν διακρίνει σε μένα. Αυτούς τους δασκάλους τους αποκαλώ «Μαγικούς ανθρώπους».

Τετάρτη 13 Απριλίου 2016

Δημιουργική γραφή-Ποιήματα

Στο βιβλίο της Γλώσσας διαβάσαμε το ποίημα Χτίστες του Τούρκου συγγραφέα Ναζίμ Χικμέτ. Πρόκειται για ένα ποίημα που υμνεί τη δουλειά, υμνεί τους χτίστες για τη δύσκολη και επίπονη εργασία τους…



Ο Ναζίμ Χικμέτ (Θεσσαλονίκη 1902 - Μόσχα 1963) ήταν Τούρκος ποιητής και δραματουργός. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον γνωστό Τούρκο συνθέτη Ζουλφού Λιβανελί, ενώ αρκετά μελοποιήθηκαν και από τους Έλληνες  συνθέτες  Μάνο Λοΐζο και  Θάνο Μικρούτσικο.

                                               Δ. Διαμαντόπουλος


Xτίστες
Tραγουδάνε οι χτίστες.
Να χτίζεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων οικοδόμων η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η σκαλωσιά δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι λάσπη κι άνεμος και χιόνι,
τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα χτίζεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι χτίστες,
κι η οικοδομή ανεβαίνει,
μ’ έφοδο τον ουρανό κυριεύει,
ψηλά και πιο ψηλά, πάντα ψηλότερα.
Στο πρώτο κιόλας πάτωμα
αράδιασαν τις γλάστρες τα λουλούδια,
και πάνω στα φτερά τους τα πουλιά
τον ήλιο φέρνουνε στο πρώτο μπαλκονάκι…

(μετάφρ. Γιάννης Pίτσος)


Τα δικά μας ποιήματα,
εμπνευσμένα από το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ


Ναυτικοί
Ταξιδεύουν οι ναυτικοί.
Να ταξιδεύεις μη θαρρείς
που ΄ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων ναυτικών η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η θάλασσα δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι κακοκαιρίες και άνεμοι και φουρτούνες,
τα χέρια που παγώνουν.
 Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα ταξιδεύεις  μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι ναυτικοί,
και το ταξίδι συνεχίζει,
μ΄ έφοδο τη θάλασσα περνάει,
μακριά και πιο μακριά, πάντα πιο μακριά.
Στο πρώτο κιόλας λιμάνι
αράδιασαν τις άγκυρες οι ναυτικοί,
και πάνω τους τρέχοντας τα μικρά τους τα παιδιά
τούς φέρνουν τη χαρά στο κουρασμένο τους κορμάκι…


 Αλεξάνδρα Καζαντζή
Γιώργος Καραγιαννάκης
Κυρανιώ Κουτσούφη
Θέμελης Πετράκης



                                              Νικηφόρος Λύτρας


Γεωργοί
 Tραγουδάνε οι γεωργοί. 
Να οργώνεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων γεωργών η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα το χωράφι δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι λάσπη κι άνεμος και χιόνι,
τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα οργώνεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι γεωργοί,
και τα φυτά μεγαλώνουν,
μ’ έφοδο τα χώματα κυριεύουν,
ψηλά και πιο ψηλά, πάντα ψηλότερα.
Στο πρώτο κιόλας μάζεμα
αράδιασαν τις καλλιέργειες με τα λαχανικά,
και στα ροζιασμένα χέρια τους
την ξεκούραση φέρνει η πρώτη ανταμοιβή.

Ευάγγελος Γιαννάκος
Γιώργος Κώστογλου
Φιλίτσα Λαουμζή
Φανή Οικονόμου


                                             Επ. Θωμόπουλος


Ψαράδες 
Tραγουδάνε οι ψαράδες.
Να ψαρεύεις μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων ψαράδων η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η βάρκα δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι τρικυμίες και φουρτούνες και άνεμοι,
 τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν έχει πάντα καλό καιρό.
 Nα ψαρεύεις  μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι ψαράδες ,
και η ψαριά αυγαταίνει,
μ’ έφοδο τη θάλασσα κυριεύει,
με πολλά και πιο πολλά ψάρια, πάντα περισσότερα.
Στο πρώτο κιόλας λιμανάκι
αράδιασαν τα καφάσια με τα ψάρια,
και οι νοικοκυρές με τα παιδιά τους
τη θάλασσα φέρνουνε στο σπιτικό τους… 

Γιώργος Κυριόπουλος
Απόστολος Πηλιγκός
Ολυμπία Σπαγουλίδου
Εφραιμία Τρακόσα


                                         Βασίλειος Γερμανός


Πυροσβέστες
Tραγουδάνε οι πυροσβέστες.
Να σβήνεις φωτιές μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι.
Eίναι μια υπόθεση κάπως δύσκολη.
Tων πυροσβεστών η καρδιά είναι
σαν μια πλατεία για γιορτές,
λαμποκοπάει,
μα η φωτιά δεν είναι
μια πλατεία για γιορτές,
εκεί ’ναι οι φλόγες και οι μάνικες και οι σειρήνες,
τα χέρια που ματώνουν.
Eκεί δεν είναι πάντα φρέσκο το ψωμί,
πάντα ο καφές ζεστός δεν είναι.
Nα σβήνεις φωτιές μη θαρρείς
που ’ναι να τραγουδάς ένα τραγούδι,
μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι πυροσβέστες,
και η φωτιά δεν εξαπλώνεται,
μ’ έφοδο το δάσος και τα σπίτια δεν κυριεύει.
Στην πρώτη κιόλας πυρκαγιά
που έσβησαν με επιτυχία,
οι άνθρωποι τους ευχαριστούν
για τη σκληρή τους εργασία…

Θάλεια Γεωργίου
Ειρήνη Δημητριάδου
Ραφαήλ Καραντίνας
Ορέστης Ραμόλλι


Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Όραση-Οφθαλμαπάτες

Η όραση είναι εφικτή μόνο όταν υπάρχει φως.
Το φως του περιβάλλοντος προσπίπτει σε διάφορα αντικείμενα και έπειτα ένα μέρος του φτάνει στα μάτια. Εκεί, οι ακτίνες προσανατολίζονται κατάλληλα, ώστε να προβληθεί στον αμφιβληστροειδή η εικόνα του περιβάλλοντος.
Στον αμφιβληστροειδή χιτώνα υπάρχουν πάρα πολλοί κατάλληλοι υποδοχείς φωτός. Αυτοί οι υποδοχείς ενεργοποιούνται ανάλογα με το χρώμα και την ένταση του φωτός και στέλνουν ηλεκτρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Όλα αυτά τα ερεθίσματα διαμορφώνουν μια εικόνα, η οποία όμως είναι ανάποδα, γιατί ανάποδα αποτυπώνεται η εικόνα στον αμφιβληστροειδή, όπως στο φιλμ στις φωτογραφικές μηχανές. Ο εγκέφαλος αναλαμβάνει να τη γυρίσει κανονικά.

                      Οφθαλμαπάτες
 Υπάρχουν μερικά φαινόμενα οπτικής, στα οποία δεν ισχύει η ευθύγραμμη πορεία του φωτός, ή το είδωλο στον αμφιβληστροειδή είναι παραπλανητικό. Τότε η όραση ξεγελιέται και βλέπονται αντικείμενα ή φαινόμενα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν, τα οποία ονομάζονται οφθαλμαπάτες. Υπάρχουν πολλές οφθαλμαπάτες, οι οποίες αφορούν όμοια σχήματα, αδυναμίες του προοπτικού σχεδίου, υιοθέτηση των χρωμάτων του περιβάλλοντος, μοτίβα, γρήγορη εναλλαγή σχεδίων, αλλαγή μέσου διάδοσης του φωτός και άλλα.









Σάββατο 26 Μαρτίου 2016

21 Μαρτίου-Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό

21 Μαρτίου - Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων

Ένα παιδί από την Αφρική έγραψε αυτό το ποίημα για τον ρατσισμό:
(προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006)

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι

Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο...





Κι ένα καταπληκτικό animation με τον τίτλο «Strange Fruit»/ «Παράξενο φρούτο», έρχεται να δώσει απάντηση στο αν ο ρατσισμός είναι επιδημία κι αν είναι πώς μπορούμε να σταματήσουμε την εξάπλωσή του και να πολεμήσουμε το κακό στη ρίζα του.

Η ταινία παρουσιάζει το πόσο εύκολα μπορούμε να αποκτήσουμε τον φόβο και το μίσος για τους «ξένους» καθώς και το πόσο εύκολα μπορεί τελικά να γίνουμε οι ίδιοι «ξένοι».



Και σε μια άλλη ταινία μικρού μήκους που έχει τίτλο  «Το σουίνγκ της αλλαγής» βλέπουμε τον ρατσιστή κουρέα Harry να αλλάζει τις πεποιθήσεις του ύστερα από την εμφάνιση μίας μαγικής τρομπέτας.


Σάββατο 19 Μαρτίου 2016

Εκπαιδευτική επίσκεψη στην Αθήνα

Τρεις απίθανες μέρες στην Αθήνα!

Αποκτήσαμε γνώσεις και αναμνήσεις!

 Πήγαμε  στον Παρθενώνα και στο μουσείο της Ακρόπολης.








Είδαμε την πλατεία Συντάγματος και μπήκαμε στη Βουλή.




Πήγαμε στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής. Είναι ένα εντυπωσιακό κτίριο. Στο Μέγαρο βρήκε την πρώτη μόνιμη στέγη του το Ελληνικό Κοινοβούλιο, όπου και λειτούργησε από το 1875 έως το 1932. Στην πλατεία μπροστά από το μέγαρο βρίσκεται το άγαλμα του αρχιστράτηγου της Επανάστασης του 1821,Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εκεί στεγάζεται το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Μας έκανε εντύπωση το ότι εκεί υπάρχει ως έκθεμα, η καρδιά του Κωνσταντίνου Κανάρη.







Πήγαμε και στο μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή. Είδαμε από κοντά είδη του βοτανικού, ζωολογικού, γεωλογικού και παλαιοντολογικού πλούτου της χώρας μας.
Στο Κέντρο Γαία κάναμε με διαδραστικό τρόπο μια γνωριμία του πλανήτη μας με την ποικιλία των τοπίων του, της βλάστησης και του ζωικού πλούτου του και την επιρροή του ανθρώπου στο περιβάλλον.






Στο Πλανητάριο κάναμε ένα ασυνήθιστο ταξίδι στα βάθη του διαστήματος . Τα έσχατα του σύμπαντος ήρθαν κοντά μας μέσω πραγματικών εικόνων που συλλαμβάνονται από τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια στον κόσμο. Εξερευνήσαμε τους πρώτους  γαλαξίες, είδαμε αστέρια που γεννιούνται μέσα σε λαμπρά νέφη αερίου και σκόνης, περιηγηθήκαμε στην επιφάνεια του Άρη.




Απολαύσαμε τον κουρέα της Σεβίλλης, μια θεατρική παράσταση της ΚΑΡΜΕΝ ΡΟΥΓΓΕΡΗ.

Ο κουρέας της Σεβίλλης είναι ένα θεατρικό έργο του Μπωμαρσαί που έγινε πασίγνωστο όταν ο Τζοακίνο Ροσσίνι-σπουδαίος - Ιταλός συνθέτης –το διάλεξε για να το κάνει ΟΠΕΡΑ.
 Η ίδια η κ. Κάρμεν Ρουγγέρη μας είπε ότι η ιδέα της ήταν να μετατραπεί η όπερα σε ένα θεατρικό έργο για παιδιά με τραγούδια βγαλμένα από τις όμορφες μελωδίες του Ροσσίνι, έτσι ώστε να προσφερθούν στα παιδιά ακούσματα κλασικής μουσικής, ακούσματα απαραίτητα για την καλλιέργεια του μουσικού τους αισθητηρίου.









Τέλος επισκεφτήκαμε το επιβλητικό θωρηκτό «Γ.Αβέρωφ», ένα ζωντανό κειμήλιο της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Το Θωρηκτό  έπαιξε  σημαντικό ρόλο στην πορεία της Ελλάδας.
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-13 αποτελούν την πιο ένδοξη πολεμική περίοδο του θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ». Αλλά και με την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» τέθηκε και πάλι επικεφαλής, ως ναυαρχίδα του ελληνικού πολεμικού στόλου.







Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016

Μουσική-Μάνος Χατζιδάκις

Στο μάθημα της μουσικής, τον τελευταίο μήνα, αποφασίσαμε ν΄ακούσουμε και να τραγουδήσουμε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι.




Ο Μάνος Χατζιδάκις (Ξάνθη 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης και ποιητής. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Πολλά από τα εκατοντάδες έργα του αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικά.

                            Τα αγαπημένα μας
Ο κυρ-Αντώνης (Στίχοι:   Μάνος Χατζιδάκις, Μουσική:   Μάνος Χατζιδάκις)
Ο γλάρος (Στίχοι:   Αλέκος Σακελλάριος, Μουσική:   Μάνος Χατζιδάκις)
Τα παιδιά του Πειραιά (Στίχοι:   Μάνος Χατζιδάκις, Μουσική:   Μάνος Χατζιδάκις)



                         Ο κυρ-Αντώνης



                              Ο γλάρος




                    Τα παιδιά του Πειραιά


Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016

Δημιουργική Γραφή-Ποιήματα

Τέσσερα ποιήματα εμπνευσμένα από το διήγημα «Το μηχάνημα», του Ευγένιου Τριβιζά.



Τον έφεραν ένα πρωί τον άσπονδο εχθρό του Γιάννη.
Το γνώριζε καλά
 ότι θα τού ‘κανε ζημιά.
Και στον προσωπάρχη απευθύνθηκε να του ζητήσει τον λόγο
και το μηχάνημα να διώξει από τον χώρο.
Ο προσωπάρχης αρνήθηκε και τού ‘πε να συμβιώσουν
και ο Γιάννης τότε ζήλεψε κι επέμενε να το διώξουν.
Ο κάθε υπάλληλος το μηχάνημα προσκυνά,
αλλά το μηχάνημα δεν ξέρει να χαμογελά.
Προσπάθησε ο Γιάννης να γίνει πιο ευγενικός,
στο μαγαζί του να φέρει λίγο φως.
Το μηχάνημα προσπαθούσε να χαλάσει,
λυγισμένα  δίφραγκα τού ‘ριχνε για να… σκάσει.
Εφιάλτης τού έγινε το μηχάνημα του Γιάννη
και  σκεφτόταν χίλιους τρόπους για να το ξεκάνει.
Ώρα και μέρα αποφάσισε ο Γιάννης
το  μηχάνημα να ξεφορτωθεί,
με κατσαβίδια κι ένα κλειδί,
να το κάνει να του δώσει ό,τι του χρωστεί.
Ο Γιάννης προσπαθούσε την καρδιά του για να βρει
και το μηχάνημα τον έκαψε ,
πάει το παιδί…

Ευάγγελος Γιαννάκος
Φιλίτσα Λαουμζή
Φανή Οικονόμου
Θέμελης Πετράκης


Το έφεραν στο κτίριο ένα  πρωί
κι ο Γιάννης  ο καφετζής  αμέσως  κατάλαβε την απειλή.
Η λειτουργία του ήταν τόσο απλή,
καθένας κανόνιζε μ’ ένα κουμπί  το ποτό που θα ’θελε να πιεί.
Ο Γιάννης χωρίς να χάσει ούτε λεπτό
πήγε στον προσωπάρχη να παραπονεθεί για το θέμα αυτό.
Κι  εκείνος  προσπάθησε να του εξηγήσει
ότι  το μηχάνημα αυτό θα εξυπηρετήσει.
Οι μέρες περνούσαν χωρίς δουλειά πολλή
και ο Γιάννης αποφάσισε να αλλάξει τακτική.
Ένα μεσημέρι του Σαββάτου που τα γραφεία ήταν κλειστά,
κρατώντας μια τανάλια και ένα κατσαβίδι στο χέρι του σφιχτά,
αποφασισμένος ξεκίνησε να ξεριζώνει τα καλώδια τα απειλητικά.
Η τύχη δεν πήγε με το μέρος του αυτή τη φορά
κι έπαθε  ηλεκτροπληξία τελικά.
Το επόμενο πρωί
τον βρήκανε καμένο στη γη…

   Θάλεια Γεωργίου
   Ειρήνη Δημητριάδου
   Ραφαήλ Καραντίνας
   Ορέστης Ραμόλη



Το  έφεραν  ένα πρωί
και ο Γιάννης, ο καφετζής, τρελάθηκε  στη στιγμή.
Άρχισε  να  στενοχωριέται  πολύ
επειδή  το  μηχάνημα  ήταν  γι΄ αυτόν  απειλή.
Έδινε  με  κέρματα  καφέδες κι  αναψυκτικά
στους υπαλλήλους  του γραφείου  καθημερινά.
Το  μηχάνημα  τον  γέμισε  εφιάλτες
επειδή  του  έφευγαν  οι  πελάτες.
Ο Γιάννης  ήθελε  να το  ξεφορτωθεί
και  στα  μάτια  του  να  μην  το  ξαναδεί.
Κι  ένα  μεσημέρι  στα  κρυφά
πήγε  να  του  βγάλει την καρδιά
με  κατσαβίδια και κλειδιά.
Μα  έπαθε  ηλεκτροπληξία
και πέθανε στην κυριολεξία…

Γιώργος Καραγιαννάκης
Κυρανιώ Κουτσούφη
Γιώργος Κώστογλου
Γιάννης Σκάρλος




Το έφεραν ένα πρωί
και ο Γιάννης , ο καφετζής,
υποψιάστηκε τι θα συμβεί.
Ο Γιάννης ήταν σκεπτικός.
Κάτι έπρεπε με το μηχάνημα να κάνει
για να μην του πάρει τη δουλειά
μαζί και τα λεφτά.
Και είπε ψέματα πολλά
και το πλήρωσε ακριβά.
Πήρε όπλα φονικά,
κατσαβίδια και κλειδιά
για να του βγάλει τα σωθικά .
Μα έπαθε ηλεκτροπληξία,
και τον βάλαν στα ψυγεία
για να του κάνουνε κηδεία
του άτυχου του Γιάννη του καφετζή…

 Γιώργος Κυριόπουλος
Απόστολος Πηλιγκός
Ολυμπία Σπαγουλίδου
Εφραιμία Τρακόσα